Home » Blogs » Zo heftig maar zo intens

Zo heftig maar zo intens

Gepubliceerd op 6 november 2016 19:02

Zo heftig maar zo intens..

Ik ben vandaag voor t eerst sinds Joep met ontslag is gegaan terug geweest op de nicu afdeling van het radboud en dat deed me zo ontzettend veel!

Ik ging op bezoek bij een meisje wat ik al ken sinds ik zwanger was van bram.. zij is afgelopen week bevallen van haar 2de dochter en is ivm complicaties opgenomen op de nicu ic van het radboud.. Ik vond het heel fijn om te zien dat het goed ging met moeder en dochter.. maar zal ivm privacy niet verder vertellen over ze!

Joep zijn oude afdeling.. de afdeling waar de artsen vochten voor zijn leven.. waar we de gesprekken hadden met artsen en waar wel eens gezegd is dat de artsen niet wisten of en hoe we Joep ooit mee naar huis zouden nemen. De afdeling waar we mooie herinneringen aan hebben maar ook zulke heftige momenten hebben gehad.. de afdeling waar we ons meerdere malen kapot schrokken als Joep weer een ademstop had gehad, de afdeling waar steeds een beetje meer ziektebeeld geschetst werd en de afdeling waar gezegd is wat Joep precies heeft..

Ik vond het zo confronterend om de afdeling vol met andere kindjes te zien.. allemaal ziek, allemaal hulp nodig, allemaal aan apparaten.. ik vond het even heel overweldigend.

Ook trok het plekje van Joep steeds mijn aandacht.. Joep zijn plekje het plekje wat nu gelukkig leeg was.. dat deed mij heel goed want voor mij was het nog steeds Joep z'n plekje en niet een plekje van een ander kindje.. ik weet het er hebben na Joep al meer kindjes gelegen maar dat heb ik niet gezien dus voor mij voelde dit erg fijn.

Toen ik weg ging kwam ik nog een verpleegkundige tegen die me herkende en vroeg hoe het met Joep ging.. ze vond het fijn om te weten hoe het gaat en wenste ons alle goeds!

Ook kwam ik onze neonatoloog tegen.. dat vond ik heel fijn.. ze zag aan me hoe confronterend ik het vond.. ik kreeg een knuffel en bemoedigende woorden. Ze vertelde dat ze nog regelmatig terug denkt aan het moment dat mano en ik samen overstuur met wanhoop in onze ogen op bed zaten en we er samen voor gingen.. en dat ziet ze nog steeds dat we er voor gaan. Het was fijn om haar te spreken.. het was goed!

Ik ben ontzettend dankbaar dat ik nog een keer op deze afdeling mocht komen.. ik vond het confronterend maar heb het nicu verhaal nu echt kunnen afsluiten.

Liefs Sandra


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.