Home » Blogs » Beschermen.

Beschermen.

Gepubliceerd op 21 augustus 2016 08:00

De psycholoog stelde mij enkele weken geleden de vraag, waarom ik niet altijd tegen iedereen het hele verhaal vertel en wie ik daar mee bescherm? Bescherm ik me zelf of bescherm ik de gene met wie ik in gesprek ben.., ik vond dit een lastige vraag en ik ben hier over gaan nadenken en gaan kijken wat die vraag met mijn gevoel gedaan heeft.

Het was in mijn ogen namelijk een pittige vraag, ik zeg namelijk ook snel dat ik de ander in bescherming wil nemen, want hoe vaak zijn mensen geschrokken van ons verhaal en weten mensen niet hoe te reageren. Het is tenslotte ook niet niks wat je er in een paar zinnen uit gooit.., je beschrijft namelijk elke keer het grootste geluk wat je kan hebben, maar wat heel veel extra zorg met zich mee neemt, en hoe heftig is het om te horen; Mijn zoon is meervoudig gehandicapt, zijn hersenen zijn niet volledig ontwikkeld, hij heeft nierproblemen, medicatie voor zijn hart, is al meerdere malen geopereerd, er is nog niet veel van het syndroom bekend en ik kan daardoor niet vast op rooster werken?! want ik heb het er vaak over met collega's.. 

 

ik geloof dat ik zelf ook niet zou weten hoe ik moet reageren als iemand zo een verhaal tegen me verteld als er gevraagd wordt waarom ik gekozen heb voor uitzend werk.. Ik begrijp dus ontzettend goed dat mensen onwetend reageren, soms stil vallen, en soms me het hemd van mijn lijf vragen.. en ik moet zeggen, ik heb gemerkt dat ik het liefste de laatste optie tegen kom, mensen die me het hemd van het lijf vragen en ook vragen stellen waar ik geen antwoord op kan geven.., maar ook de harde vragen stellen. Maar evengoed vertel ik dan niet alles, is er geen tijd voor, neem ik mijn collega in bescherming, of me zelf?!

 

Ik denk beide, ik denk oprecht dat ik de gene met wie ik het gesprek heb in bescherming wil nemen, omdat je een flinke indruk achterlaat met zo een gesprek, maar tegelijk neem ik ook me zelf in bescherming.., waarom? is het te heftig om alle oude wonden open te halen? JA!, deels is dat het zeker.. de momenten dat ik zo ontzettend bang was om hem kwijt te raken, nee daar heb ik het eigenlijk nooit meer over.. puur omdat ik dat gevoel eigenlijk nog altijd bij me draag, ik vind elke dag die ik voor Joep mag zorgen een cadeautje, puur omdat we op de NICU ook de andere kant van de medaille gezien en ervaart hebben, we hebben ouders gezien die hun kindje helaas niet mee naar huis nemen. En ja die gebeurtenissen hebben me zeker veranderd voor het leven.

 

Ik heb ook altijd gedacht dat ik niet zo veel zou moeten 'opgeven' voor mijn kinderen, ik doe het met alle liefde hoor! want het betekend dat ik zelf voor ze mag zorgen, maar ik had nooit verwacht dat ik nog maar weinig zorgdienstjes zou kunnen werken, en dat ons leven zoveel meer staat uit plannen, het spontane is er bij ons echt een beetje van af. Omdat we elke dag moeten kijken naar hoe Joep het doet, heeft hij een goede dag of een slechte? Is het wel verstandig om naar buiten te gaan, of blijven we maar weer een dag binnen.. en Bram dan? Moet Bram ook de hele dag binnen  zijn, nee we wisselen wel af eerst ik en dan jij.., maar we bieden Joep vandaag maar even de rust..
Bijna alles moet tegenwoordig gepland zijn, Is dat erg? nee het is niet erg, maar wel wennen voor iemand die vaak spontane dingen deed en opeens sochtends vroeg bij mijn moeder op de stoep stond.. mis ik het? Ja dat zeker. Maar ik plan met liefde, want elke geplande dag is een dag met Joep. En dat is en blijft toch zeker het belangrijkste voor mij.

Dus ja ik ben zeker veranderd als mens, en ja ik neem zeker me zelf in bescherming tegen sommige wonden. 

Er zijn maar weinig mensen met wie ik die dingen kan delen, maar een daar van is mijn aller beste maatje Mano.

Ik heb echt oprecht het gevoel dat alles wat wij hebben mee gemaakt het afgelopen jaar dat, dat ons zoveel sterker heeft gemaakt en dat we samen trots mogen zijn op wat we bereikt hebben.

 

We zijn er nog niet en zullen samen door vechten voor het beste resultaat voor Bram, Voor Joep, maar zeker ook voor ons zelf. Wij hebben samen gevochten in de heftigste periode die ik denk ooit mee te maken.. en we staan nog samen overeind.

 

Liefs Sandra

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.