Home » Blogs » 2015, je was me er een

2015, je was me er een

Gepubliceerd op 4 januari 2016 om 18:48

Bijna het einde van het jaar.. Tijd om de balans maar op te maken.. Want wat voor een jaar hebben we gehad.. Mooie ups en hele zware downs..

Het jaar waarin aanslagen zijn gepleegd en heel Nederland bang werd voor aanslagen in ons kouwe landje, het jaar van de vluchtelingen die in rijen dik kwamen.. Het jaar van verdrinkingen het jaar van een hoop narigheid.

Maar ook in mijn gezinnetje is een hoop gebeurd, een jaar van 2x verhuizen en de geboorte van Joep.

We zijn in maart verhuist van ons appartementje naar een tijdelijk huur huis.. Ons appartementje was verkocht en we hadden nog geen nieuw huis want dat was nog in de bouw.

 

Bram werd 2! Een grote knul die al zo ontzettend vee zelf kan! Hij verbaast ons zo vaak met wat hij kan..  Ontzettend gek op dieren, kijk maar naar deze foto met max!

 En in mei werd Bram grote broer.. Helaas was ons “zorgeloze leventje” toen voorbij.. Want bij de geboorte van Joep gebeurde van alles wat we niet verwacht hadden. De dag na de geboorte met sirenes naar het radboud omdat Joep te slecht was voor het streek ziekenhuis.. Er kwam een periode vol angsten aan. Ook hebben we hele mooie momentjes gehad. Zoals de eerste keer buidelen wat ontzettend fijn als je je kindje weer tegen ke aan mag houden ipv “aaien” door het deurtje van de couveuse.


  Maar wat zijn we in die periode ook ontzettend bang geweest. Bang dat we hem kwijt zouden raken en bang voor wat het de uitslag zou zijn van alle onderzoeken. Na een aantal weken was de uitslag daar; het 1qter micro deletion syndrome. Blij dat we we weten waar alle “problemen” door komen maar wat zou de toekomst nog meer brengen?

We weten inmiddels dat ik drager ben van de chromosoom afwijking en dat er bij eventuele volgende kindjes 50% kans op herhaling.

Na 2 maanden ziekenhuis opnames mocht Joep mee naar huis.. Een nieuw mooi een spannend hoofdstuk.

 Samen met Bram en m’n moeder gingen we Joep halen, wat vonden we het spannend maar wat deed hij het thuis meteen goed. Hij groeide zo goed dat na enkele weken de neus sonde eruit mocht en we verder gingen op alleen flesjes.

Toen eind aug kwam voor ons een van de mooiste dagen van het jaar.. De bruiloft van Jeroen en Marjolein. We konden echt even een dag genieten, tuurlijk wij maakte ons zorgen maar we konden het eben iets meer naar de achter grond laten verdwijnen en even genieten van elkaar en van het bruidspaar! Wat een heerlijke avond vol dansjes en gezelligheid!

  

Daarna kregen we de sleutel van onze heerlijke woning! Wat ontzettend fijn.. Het voelde voor ons als een soort van nieuwe start.. In het tijdelijke huis voelde we ons nooit thuis en zijn daar heel verdrietig geweest vanwege alles rondom Joep.

Nu hadden we weer alles op onze manier en we voelde ons er al snel thuis! We zijn mijn vader dan ook bijzonder dankbaar om alles wat hij voor ons heeft gedaan.

In december zijn we nog heerlijk een weekendje weg geweest waar we echt aan toe waren


En nu zitten we in het ziekenhuis omdat Joep geopereerd is.

2015.. We zijn een kindje rijker.. Nu 2 boefjes die bij ons zijn, 2 huizen en 3 operaties verder.. Ik ben klaar voor een nieuw jaar.. Ik hoop op een beter jaar met minder ziekenhuis. We zijn 2015 dankbaar voor de mooie periodes en voor de wijze lessen die wij hebben mogen leren, wij weten nu heel goed dat niet alles vanzelfsprekend is. En we zijn al de lieve mensen in onze omgeving ontzettend dankbaar voor de mooie woorden, daden en kadotjes.. Samen met jullie komen wij er wel! Het is bijzonder om te voelen wat onvoorwaardelijke liefde is!

Liefs,

Sandra

  
  


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.