Home » Blogs » Geboorte verhaal Joep

Geboorte verhaal Joep

Gepubliceerd op 4 januari 2016 18:18

De bevalling van Joep

Het geboorte verhaal van Joep

De bevalling van Joep.
Op maandagmiddag 11 mei kreeg ik een extra echo want Joep groeide niet goed meer in mijn buik. Ook bij die echo was hij helaas niet meer gegroeid en besloot de gynaecoloog dat maar 1 ding de beste oplossing zou zijn, en dat is dat ik de volgende dag ingeleid zou gaan worden, als de baby niet meer goed in de buik groeit dan kan hij maar beter naar buiten komen, ik was tenslotte al 38 weken en de tijd om geboren te worden was goed. 

Vol spanning meldde wij ons de volgende ochtend om 7.00 in het ziekenhuis, om 9.00 werd de baby gedraaid want hij lag in stuit, ik moet zeggen ik vond het niet erg prettig.. maar ik wilde graag op de natuurlijke manier bevallen dus dan maar draaien, na de draaipoging (versie) begonnen we met tabletten om de boel in gang te laten komen, verweken van de baarmoeder mond. hier heb ik 2 dagen over gedaan, 2 lange dagen in het ziekenhuis met opvangen van veel harde buiken, echt weeën kon ik het nog niet noemen.

 

Op donderdag ochtend 14 mei was het dan zover! Ik mocht aan het infuus om Oxycontine te krijgen om de weeën echt opgang te laten komen, ik wist het vandaag wordt een mooie dag ik wordt voor de 2de keer mama! Ik begon met veel plezier aan de dag, ik had een hele lieve verpleegkundige in het ziekenhuis die gelukkig regelmatig tijd had voor een grapje.

 

Rond 11.00 vroeg ik om de ruggenprik, maar omdat het hemelvaartsdag was waren er minder anestetisten in het ziekenhuis dus moest ik hier even op wachten, gelukkig had ik het vroeg aangegeven dus tegen de tijd dat ik het bijna niet meer hield van de pijn kreeg ik de ruggenprik. Wat een genot is dat ding toch!!

ik heb nog even heerlijk liggen doezelen en tegen 14.30 kwam de gynaecoloog weer even kijken, een ontzettend vriendelijke man, hij zei toen, nou meid we gaan helaas niet zo hard je zit op 3 cm.. een flinke domper..

maar na ongeveer 8 minuten kreeg ik hele andere krampen in mijn buik en wist ik het eigenlijk wel zeker: de baby wil eruit!

Mijn vriend ging snel de verpleegkundige halen want ik was een beetje in de war omdat het me zo overviel.

 

Snel belde de verpleegkundige de gynaecoloog terug en deze kwam zeer snel aangespurt, hij was nog net optijd want om 14.41 werd Joep geboren.

   

Een lief klein mannetje.. Wat waren we trots toen hij er eindelijk was.

 

De gynaecoloog zei nog; jeetje wat maak jij me nou.. Ik had net koffie ingeschonken want het zou nog wel even gaan duren haha.

 

Omdat Joep zo klein was zijn ze meteen suikertesten gaan doen.. en ons vermoedde klopte, te laag.. veelste laag Joep had een suikerwaarde van 1.8, dit hoort normaal rond de 4 te zitten bij pasgeboren babys. 

Omdat Joep zelf wat geschrokken was van de snelle bevalling uiteindelijk was hij beduusd en duurde het even voordat hij wilde gaan drinken, hierdoor zakte zijn bloedsuiker nog lager, tot 0.8 dat was voor de kinderarts een noodbel, Joep kreeg een infuus om voedingsstoffen toe te dienen en hij mocht in de couveuse want Joep had moeite met zich warm te houden, na een aantal uur in de couveuse leek Joep het wat beter te gaan doen en de couveuse mocht weg. Joep mocht in een wiegje tussen ons in. Mano mocht blijven slapen in het ziekenhuis. Helaas wilde Joep niet drinken en hebben de nacht verpleegkundigen hem even mee genomen onder de noemer dan kunnen jullie even bijslapen na de bevalling.. alleen ging het al snel slechter met Joep waardoor hij naar de couveuse afdeling moest. Hij kreeg het steeds kouder, hij ging geel zien, en hij stopte met ademhalen! jeetje wat schrokken we van dat nieuws! Je valt dan heel snel van je roze wolk af.. Naja valt.. Je stort er eerder vanaf 

Je kleine pasgeboren baby die moeite heeft met ademhalen.. 

Om dingen uit te sluiten gingen ze onderzoeken bij Joep doen, waar onder een echo van zn hoofdje.. de echoscopiste zei dat de echo goed was.. dus wij waren erg blij met dat nieuws.. alleen bedoelde ze: de echo is goed gelukt maar er zijn flink wat afwijkingen, Joep zijn hersenen zijn niet volledig aangelegd en we zien dat hij een hersenbloeding heeft gehad. BAM! die kwam binnen..

Helaas ging het ondertussen steeds wat slechter met Joep en heeft de kinderats uit ede besloten dat Joep te ziek was om in “de Gelderse vallei” te blijven en werd er een ambulance gebeld en zijn Joep en ik met gillende sirenes naar “Het Radboud” in Nijmegen gebracht..

Wat er dan door je heen gaat is onbeschrijfelijk.. zo bang dat je kleine ventje het niet zal halen.. de angst, de vraag of hij pijn heeft, de onwetendheid over wat er met hem is.. en het ergste is.. dat je zo ontzettend bang bent om hem te verliezen.

 

ik schrijf de volgende keer over de opname in Het Radboud.

Voor nu wordt het mij even te heftig om aan alles terug te denken.

 

Liefs,

Sandra


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Debbie
3 jaar geleden

Ik volg je al een tijdje via IG en vroeg mij af of ee tijdens de zwangerschap helemaal niets is geconstateerd tijdens echo's?